ตอนที่ 43 ฟันติดอยู่ในแอปเปิล หลินโม่น้ำลายไหลใส่ขันที

ในยามนี้ ภายในห้อง ไท่เว่ยแทบจะทนไม่ไหวแล้ว โจรเด็ดบุปผาคนนั้นสีหน้าชื่นมื่นสมใจ ยังพูดพลางหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ไม่หยุดว่า “นางงามเอ๋ย เจ้ารีบหันหน้ามาเถิด ถึงแม้แผ่นหลังของเจ้าก็งามยิ่งนัก แต่ข้าก็อยากเห็นว่าเจ้าหน้าตาเป็นเช่นไร”

“นางงามเอ๋ย ข้าก็รู้ว่าชื่อเสียงของข้าข้างนอกนั้นไม่ค่อยดีนัก แต่ข้ายอมสละทุ่งดอกไม้ใหญ่โตข้างนอกเพื่อเจ้า ยอมกลับตัวเป็นคนดีเพื่อเจ้า!”

ไท่เว่ย: ……เช่นนั้นข้าก็ต้องขอบใจเจ้าจริง ๆ แล้วสินะ

ระบบข้างนอกเลียนเสียงโจรเด็ดบุปผาคนนี้ได้เหมือนจนน่าทึ่ง หลินโม่ฟังแล้วรอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะควบคุมไว้ไม่อยู่