กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินโม่รู้สึกว่าตัวเองเมื่อครู่ทำได้ดีเป็นพิเศษ เสียงดังฟังชัดน้ำเสียงจริงใจ ไม่เช่นนั้นคนผู้นี้จะคุกเข่าลงได้อย่างไรกัน แน่นอนว่าต้องถูกข้อเสนออันจริงใจของนางซาบซึ้งใจเข้าแล้ว
หลินโม่เปิดปากยังอยากพูดต่ออีกสองประโยค เสนาบดีหลินกับใต้เท้าหลี่ที่อยู่ข้าง ๆ มองหน้ากัน แล้วพร้อมกันปิดปากนาง จากนั้นสองคนก็ประคองตัวหลินโม่ถอยออกจากสมรภูมินี้ไป
หลินโม่ถูกปิดปากพูดอะไรไม่ออกสักคำ:【ทำอะไรกันน่ะทำอะไรกันน่ะ! เขาซาบซึ้งขนาดนี้ ข้าคุยกับเขาสักสองประโยคจะเป็นอะไรไป!】