กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่าราชการยามเช้าครั้งนี้ ผู้ที่เสียหน้าหนักที่สุดเห็นจะเป็นองค์ชายสาม
ตอนเลิกเข้าเฝ้า ผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยสายตาที่บรรยายออกมาไม่ได้จนเขารู้สึกอึดอัดใจ
“พวกเขามองข้าด้วยสายตาแบบนี้ทำไม ข้าแค่ใช้เล่ห์เล็กน้อยในการหาภรรยา มีอะไรผิดหรือ”
องค์ชายสามไม่พอใจสายตาที่ผู้คนเหล่านี้มองเขาเอาเสียเลย เขารู้สึกว่าตนไม่ได้ทำอะไรผิดแม้แต่น้อย
องค์รัชทายาทกับองค์ชายสองขยับปากจะพูดแต่ก็หยุดไว้ สุดท้ายได้แต่ตบไหล่เขาเบา ๆ
เจ้ามีความสุขก็แล้วกัน
หลินโม่กลับถึงจวนหลังเลิกเข้าเฝ้าก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที
“ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว ข้าต้องนอนต่ออีกหน่อย ก่อนถึงมื้ออาหารไม่ต้องเรียกข้า”