กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินชีเพิ่งออกมาจากห้องหนังสือก็เห็นเจ้าบางตัวอยู่บนหลังคา กระโดดโลดเต้นอยู่ตรงนั้นราวกับลิง
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเจ้าตัวนั้นเป็นใคร
เสนาบดีหลินเห็นบุตรชายมองไปทางหลังคานั้น ตนก็มองตามไปด้วย เพียงแต่สายตาของเขาไม่ดีเท่าบุตรชาย มองไม่ชัดว่าบนหลังคาเป็นสิ่งใด แต่ดูจากท่าทางแล้ว ดูเหมือนจะเป็นลิงกระมัง
“บ้านเรามีลิงตั้งแต่เมื่อใดกัน? เหตุใดบนหลังคานั้นจึงมีลิงเต้นรำอยู่ตัวหนึ่งเล่า?”
เสนาบดีหลินยังเช็ดตาของตนอีกครั้ง นึกว่าตนเองมองผิดไป
หลินชีนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวว่า “นั่นไม่ใช่ลิง นั่นคือบุตรสาวของท่าน”
สิ่งแรกที่เสนาบดีหลินนึกถึงกลับเป็นหลินหราน เข้าใจว่านางกำลังชมจันทร์แต่งกลอนอยู่บนหลังคา