กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คราวนี้ช่างน่าอึดอัดจริง ๆ หลินโม่ลูบจมูกตัวเอง แล้วเอ่ยอย่างเก้อเขินเล็กน้อยว่า “เอ่อ ท่านพ่อ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่เจ้าคะ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ท่านตกใจจริง ๆ คืนนั้นข้านอนไม่หลับ แล้วกลัวว่าพรุ่งนี้ไปทำงานจะสาย เลยคิดว่าจะปูที่นอนที่พื้นหน้าห้องท่าน”
ทุกคน: ……เจ้านี่คิดได้อย่างไรกัน การทำให้เข้าเฝ้าล่าช้ากับการปูที่นอนที่พื้นหน้าห้องมันเกี่ยวกันตรงไหน?
เห็นสีหน้าสงสัยของทุกคน หลินโม่จึงอธิบายอย่างเก้อเขินว่า “ข้าแค่คิดว่าตอนเช้าท่านพ่อตื่นแล้วก็ปลุกข้าแล้วพาไปด้วยเลย แบบนี้ไม่ใช่ดีทั้งสองฝ่ายหรือเจ้าคะ ท่านดูสิ ข้าเปลี่ยนชุดขุนนางเรียบร้อยแล้วด้วย”