เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่จ้าวกุ้ยฮวาอุ้มหลานสาวตัวน้อยออกมาด้วยความดีอกดีใจ เสิ่นเจี้ยนกั๋วยังคงเดินวนไปวนมาอยู่ในระเบียงทางเดิน พอเห็นว่าในอ้อมอกของแม่นี่มีห่อผ้าเพิ่มมาอีกอัน เขาก็ยืนอึ้งไป
“นี่... นี่อะไรอีกครับเนี่ย”
“เมียแกเพิ่งคลอดลูกสาวตัวน้อยให้แกอีกคนน่ะสิ รีบเข้ามาดูเร็วเข้า”
จ้าวกุ้ยฮวายิ้มจนหุบปากไม่ลง “แฝดสามชายสองหญิงหนึ่ง นี่มันบุญวาสนาใหญ่หลวงแท้ ๆ เชียว!”
“สามคนเหรอ” ในหัวของเสิ่นเจี้ยนกั๋วส่งเสียงหึ่งขึ้นมา ตอนตรวจหมอยังบอกว่ามีสองคนอยู่เลย
ผ่านไปครู่ใหญ่เขาถึงได้สติ ชำเลืองมองลูกสาวตัวน้อยแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองลูกชายสองคนในอ้อมอก พอลองเปรียบเทียบกัน ดูเหมือนลูกสาวตัวน้อยจะดูดีกว่าจริง ๆ
เมื่อนึกถึงเมียที่ยอมลำบากคลอดลูกให้ตัวเอง เขาก็เกาะขอบประตูตะโกนเข้าไปในห้องคลอดอีกครั้ง “จื่อจิน! เมียจ๋า เธอเป็นยังไงบ้าง”
เย่จื่อจินนอนอยู่บนเตียงคลอด ใบหน้าซีดเผือดแต่เปี่ยมด้วยรอยยิ้ม “ฉันไม่เป็นไร... นายดูแลลูกน้อยทั้งสามคนของเราให้ดีนะ ถ้าหายไปสักคนละก็ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่”
“อย่าว่าแต่เมียแกจะไม่ปล่อยแกไว้เลย ฉันเองก็ไม่ปล่อยแกไว้เหมือนกัน”
จ้าวกุ้ยฮวาอุ้มหลานสาวตัวน้อยไว้ ไม่ต้องบอกเลยว่ากระหยิ่มยิ้มย่องมากแค่ไหน