กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บนเส้นทางที่ต้องผ่านเพื่อกลับไปยังกองทัพ ด้านหน้ากลับมีคนสองคนกำลังโบกรถอยู่
คนที่สามารถโบกรถบนถนนสายนี้ได้ ก็น่าจะเป็นคนของเขตทหารเช่นกัน
ขณะที่รถจี๊ปแล่นออกไป เสิ่นเจี้ยนกั๋วมองกระจกมองหลังแวบหนึ่ง ก็รู้สึกว่าคนผู้นี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง
เขาเหยียบเบรกหนึ่งที รถทหารสีเขียวจึงจอดนิ่งสนิทอยู่ตรงหน้าของคนทั้งสอง
หน้าต่างรถเลื่อนเปิดออก ผู้หญิงวัยสี่สิบกว่าปีกำลังหิ้วกระสอบสานสีฟ้าที่โป่งพองใบหนึ่ง อีกมือหนึ่งยังดึงรั้งสหายหญิงวัยสิบเจ็ดสิบแปดปีเอาไว้
ในวันที่อากาศหนาวเหน็บ หน้าผากของทั้งสองคนกลับซึมเหงื่อบาง ๆ ดูท่าทางคงเดินมาไกลไม่น้อย
ผู้หญิงคนนั้นถามอย่างร้อนรนกระวนกระวาย “สหาย นี่เป็นรถที่จะไปเขตทหารหรือเปล่า”