ตอนที่ 288 ปลาและอุ้งตีนหมีไม่อาจครอบครองพร้อมกัน

หมีดำล้มตึงลงกับพื้นดังสนั่น เส้นประสาทที่ตึงเปรี๊ยะราวกับสายธนูของทุกคนจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ต่างพากันถอนหายใจยาวออกมาอย่างพร้อมเพรียง

พอเดินมาถึงจุดที่หมีดำล้มลง มองดูหมีร่างมหึมาตัวนี้

หลินจวินอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ “คุณพระช่วย ถ้าเจ้าตัวใหญ่นี่โถมเข้ามาหาพวกเราจริง ๆ เมื่อกี้ แค่กรงเล็บอันแหลมคมนั่น ข่วนเอาหนังพวกเราหลุดไปสักชั้นคงไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย”

ขณะนี้ ปืนของเสิ่นเจี้ยนกั๋วยังคงเล็งตรงไปที่หัวของหมีอย่างมั่นคง ไม่กล้าผ่อนคลายความระมัดระวังแม้แต่น้อย

กลัวเหลือเกินว่าหมีดำจะแกล้งตาย รอจังหวะที่พวกเขาไม่ทันระวัง แล้วจู่ ๆ ก็ผุดลุกขึ้นมาทำร้ายทุกคน

เขาจ้องมองหมีอย่างระแวดระวัง จากนั้นจึงปลอบหลินจวิน “ท่านอย่ากลัวไปเลย นี่ก็มีฉันอยู่ทั้งคนไม่ใช่เหรอ”