ตอนที่ 266 ช่วงเวลาว่าง

แสงจันทร์สาดส่องลงบนพื้นหิมะอย่างนุ่มนวล สว่างพอที่จะทำให้คนมองเห็นทางข้างหน้าได้อย่างชัดเจน

ล้อของรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าขนาดเล็กบดผ่านหิมะที่ทับถมอย่างช้า ๆ ส่งเสียงดังซอกแซกแผ่วเบา

ลมหนาวพัดหวีดหวิวผ่านข้างหู เย่จื่อจินกระชับผ้าพันคอให้แน่นขึ้นตามจิตสำนึก ในใจคิดคำนวณเงียบ ๆ

“รอให้ถึงการปฏิรูปเปิดประเทศ เธอจะต้องซื้อรถสักคันให้ได้ แถมยังต้องซื้อรถจี๊ปอีกต่างหาก แค่คิดดูก็เท่สุด ๆ แล้ว”

ตลอดทางราบรื่นเป็นอย่างดี ไม่นานก็มาถึงใกล้ ๆ หมู่บ้านตระกูลจ้าว

เธอเก็บรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าเข้าไปในมิติอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็เดินเท้ากลับบ้าน

เวลานี้เป็นราตรีสงัดแล้ว ตอนที่เดินผ่านตระกูลเสิ่น คิดว่าพวกเขาน่าจะพักผ่อนกันหมดแล้ว จึงตัดสินใจว่าพรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยม