ตอนที่ 264 ทำความดีโดยไม่ออกนาม

ก่อนจากไป เย่จื่อจินมองกองหิมะนั้นเป็นครั้งสุดท้าย คนข้างใต้ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ แม้แต่น้อย

เธอไม่กลัวมือตัวเองจะเปื้อนหิมะ คนพวกนี้สมควรตายอยู่แล้ว

เธอปิดประตูลานบ้าน ไม่ได้ลงกุญแจล็อก หันหลังแล้วหายลับไปในความมืดมิดยามราตรี

ธัญพืชเหล่านั้นที่เก็บเข้ามาในมิติ ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาไปเอามาจากไหน จะคืนให้เจ้าของเดิมก็ทำไม่ได้แล้ว เธอทำได้เพียงช่วยเหลือคนที่ต้องการความช่วยเหลือเหล่านั้น

เธอเดินอยู่ในตรอกซอย เห็นบ้านไหนยากจน ก็โยนธัญพืชและเนื้อสัตว์จำนวนหนึ่งเข้าไปในลานบ้านของพวกเขา

รอจนกระทั่งพวกเขาตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ ก็จะพบมันได้เอง

ผ่านไปเช่นนี้ชั่วโมงกว่า ๆ ธัญพืชและเนื้อสัตว์เหล่านั้นก็ส่งไปเกือบหมดแล้ว

เธอปัดมือเบา ๆ ซ่อนผลงานและชื่อเสียงไว้ลึกสุดใจ