กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอเหล่าเยาวชนปัญญาชนสีเมล็ดข้าวโพดเสร็จ ทุกคนก็พากันเดินมุ่งหน้าขึ้นเขา ตลอดทางคุยเล่นหัวเราะร่า เสียงหัวเราะดังไม่ขาดสาย
เมื่อถึงบนเขา ทุกคนก็แยกย้ายกันไปหาผักป่าและเก็บฟืน
เย่จื่อจินค่อนข้างคุ้นเคยกับป่าเขาแถบนี้ เธอเก็บฟืนไปพลาง สังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้างไปพลาง
ผ่านไปไม่นาน เธอก็นำพาทุกคนมาถึงป่าเกาลัดแห่งหนึ่ง
บนต้นยังมีลูกเกาลัดติดหนามแขวนอยู่อีกสองสามลูก แต่ส่วนใหญ่สุกงอมจนดรอปลงพื้นหมดแล้ว
เย่จื่อจินกวักมือเรียกเยาวชนปัญญาชนคนอื่น ๆ “รีบมาตรงนี้เร็ว เกาลัดร่วงลงมาหมดแล้ว พวกเราเก็บกลับไปกันสักหน่อย”
“จริงเหรอ”