ตอนที่ 238 เสิ่นเจี้ยนกั๋วกลับเข้าหน่วย

กลางดึก สองสามีภรรยาเย่หงหย่วนนอนอยู่บนเตียง

จางอ้ายฮวาเอียงตัวหันหน้าเข้าหาสามี แล้วเอ่ยถามด้วยความกังวลเล็กน้อย

“คุณว่า คนรักของจื่อจินคนนั้นเป็นยังไงบ้าง เป็นคนที่ไหน เธอก็ไม่บอกว่าจะพามาให้พวกเราดูหน้าบ้างเลย”

เย่หงหย่วนมองดูหลังคาที่มืดสนิท พลางเอ่ยปลอบใจ

“คุณไม่ต้องกังวลไปหรอก ในใจจื่อจินต้องรู้ดีอยู่แล้ว”

“เธอโตมาจนป่านนี้ไม่เคยทำให้พวกเราต้องลำบากใจเลย ฉันเชื่อว่าเธอจะดูคนไม่ผิดหรอก”

“ไม่แน่ว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เธอคงพามาให้พวกเราพบหน้าเองนั่นแหละ”

ไม่นาน วันที่ต้องจากลาก็มาถึง

คราวนี้ถึงคราวที่เย่จื่อจินต้องไปส่งเสิ่นเจี้ยนกั๋วขึ้นรถไฟ

เสิ่นเจี้ยนกั๋วสะพายสัมภาระ ในมือยังถือของกินที่เย่จื่อจินเตรียมไว้ให้อย่างแน่นหนา