เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก จนมองเห็นรูขุมขนบนใบหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
เย่จื่อจินรู้สึกว่าแม้เสิ่นเจี้ยนกั๋วจะผิวคล้ำไปสักหน่อย แต่ผิวพรรณของเขากลับดีมาก บนใบหน้าไม่มีรอยสิวเลยแม้แต่น้อย
อีกทั้งยังไม่เหมือนพวกสมาชิกสหกรณ์ในหมู่บ้านเหล่านั้น ที่ไว้หนวดเคราเฟิ้มรุงรังไม่ดูแลตัวเอง
หากมองข้ามรอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขาไป แท้จริงแล้วใบหน้านี้ก็นับว่าดูดีมากทีเดียว
เธออดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปลูบรอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขา แล้วเอ่ยถาม
“ตรงนี้เจ็บไหม”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วเผยรอยยิ้มเอ็นดูตามใจออกมา แล้วพูดว่า “ไม่เจ็บ”
จากนั้นก็กุมมือเธอไว้ ดึงตัวเธอเข้าสู่อ้อมอก แล้วอดไม่ได้ที่จะกอดเธอแน่น
อ้อมกอดครั้งแรกมาเยือนกะทันหันเกินไป เย่จื่อจินตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง มือของเธอก็แข็งค้างอยู่กลางอากาศเช่นกัน