ตอนที่ 167 เยาวชนปัญญาชนที่ขี้สงสัยมาก

รอจนกระทั่งเรื่องราวข้างนอกผ่านพ้นไปแล้วทั้งหมด ภรรยาของลุงเฉินจึงค่อยเดินออกมาจากห้องครัวด้านหลัง

ในมือประคองชามน้ำร้อนไว้ใบหนึ่ง สีหน้าเปี่ยมด้วยความห่วงใยขณะเอ่ย

“สหายตัวน้อย เธอรีบเดินทางมาดึกดื่นป่านนี้ ลำบากจริง ๆ เลยนะ! รีบดื่มน้ำสักอึกให้ชุ่มคอเถอะ”

เย่จื่อจินยิ้มหวานให้เธอ รับน้ำมาแต่ยังไม่ได้ดื่ม

เอ่ยขอบคุณว่า “ขอบคุณค่ะ! ฉันไม่กระหายน้ำจริง ๆ”

ลุงเฉินที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้น “แม่หนู เธอนั่งพักสักครู่เถอะ ฉันไปเดี๋ยวเดียวก็กลับมา”

พูดจบก็สาวเท้าก้าวเร็ว ๆ เดินเข้าไปในห้อง

อันที่จริงเงินนั้นเขาเตรียมไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว เพียงแต่ยังขาดอยู่อีกนิดหน่อย

จากนั้นเขาก็ตะโกนเรียกลูกชายคนโต “หัวหน้า ตามฉันมา” สองพ่อลูกรีบร้อนเดินออกจากห้องไป