เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองคนเดินคุยกันไปพลาง จนกลับมาถึงเรือนเยาวชนปัญญาชนแล้ว
วางฟืนหนึ่งมัดบนบ่าลง หูจิ้งก็ช่วยเธอรับตะกร้าสะพายหลังลงมา
เมื่อมองดูผักป่าในตะกร้าสะพายหลัง หูจิ้งก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ในตะกร้าสะพายหลังของเธอมีผักป่าอะไรบ้างเนี่ย ฉันไม่รู้จักเลยสักอย่าง”
เย่จื่อจินชี้ไปที่ผักป่าในตะกร้าสะพายหลัง “นี่คือผักหอมแตงกวา กุยช่ายกวาง ผักกูด หน่ออาร์เลียหนาม หนวดมังกร ขึ้นฉ่ายใบใหญ่ แล้วนี่ก็คือแม่สามีดอกแดนดิไลออน”
หูจิ้งเห็นเธอรู้จักผักป่ามากขนาดนี้ จึงพูดด้วยความเลื่อมใสอยู่บ้าง
“เธอเก่งเกินไปแล้ว รู้จักผักป่าเยอะขนาดนี้เชียว”
หูจิ้งคนนี้ เย่จื่อจินเองก็บอกไม่ถูกว่าควรใช้อะไรกันทัศนคติปฏิบัติต่อเธอ
แรกเริ่มเดิมทีก็ดูน่ารำคาญมากจริง ๆ ทว่าหลังผ่านการคบหาพูดคุยกันไม่กี่ครั้งนี้ ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้ว