กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถึงเวลาทานข้าว พี่ชายทั้งสองคนของเสิ่นเจี้ยนกั๋วก็เดินมาถึง เย่จื่อจินเอ่ยทักทายพวกเขาทีละคน
เสิ่นเจี้ยนเย่และเสิ่นเจี้ยนเซ่อต่างพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสองสามคนก็นั่งลงทานข้าวบนคันนา
เฝิงเหม่ยลี่เห็นสามีตนเองเดินมา ก็รีบหยิบก้อนแป้งผักป่าก้อนหนึ่งส่งให้
“หิวแล้วใช่ไหม รีบกินข้าวเถอะ”
จางชุนเสียก็ยื่นชามโจ๊กให้สามีตัวเองชามหนึ่ง “ซดโจ๊กสักคำก่อน พักสักเดี๋ยวค่อยกิน”
จากนั้นก็ตักโจ๊กให้เย่จื่อจินอีกชาม “เยาวชนปัญญาชนหลิน โจ๊กข้าวโพดบดหยาบ เธอก็กินสักชามสิ”
เย่จื่อจินรีบรับมาแล้วเอ่ยขอบคุณ “ขอบคุณพี่สะใภ้”
เสิ่นหลานหลานนั่งลงข้างกายเธออย่างว่าง่าย ไม่เขินอายเลยสักนิด เอาแต่จ้องมองเย่จื่อจินตาแป๋ว