ตอนที่ 156 ใครบ้างขู่คำโตไม่เป็น

เย่จื่อจินมองดูซูเสี่ยวอวิ๋นที่วิญญาณหลุดลอยอยู่บนพื้นพลางยิ้มยั่วยุ

จากนั้นหันไปพูดกับหูจิ้งว่า “เยาวชนปัญญาชนหู ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อนนะ”

หูจิ้งคนนี้ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละนาที เธอเองก็ไม่อยากเดินไปด้วยกันนัก

หูจิ้งเองก็หมดอารมณ์จะซื้อของแล้วเช่นกัน จึงตอบกลับว่า “ไปเถอะ! ไปเถอะ! ฉันเองก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”

เมื่อเห็นพวกเธอเตรียมจะจากไป ซูเสี่ยวอวิ๋นก็ผุดลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างแรง ร้องตะโกนอย่างดุร้าย

“งานของฉันถูกพวกแกทำพังหมดแล้ว ตอนนี้พวกแกพอใจแล้วสิ!”

เย่จื่อจินหยุดฝีเท้า หมุนตัวกลับมา มองซูเสี่ยวอวิ๋นด้วยสีหน้าดูแคลนเต็มเปี่ยม

“สหายท่านนี้ คุณตกงานแล้วเรื่องนี้จะโทษใครได้”

“ถ้าไม่ใช่เพราะทัศนคติในการทำงานของคุณเองมีปัญหา จะตกต่ำมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร งานหายไปก็สมควรได้รับเองแท้ ๆ”