ตอนที่ 151 โสม

ที่ลานบ้านด้านหน้า หวงซูฉิงกำลังทำอาหารอยู่ในห้องครัว พลันได้กลิ่นหอมลอยมาตามอากาศ

จึงอดพูดขึ้นมาไม่ได้ “กลิ่นนี้ ดูท่าน่าจะลอยมาจากทางฝั่งเยาวชนปัญญาชนหลินกระมัง เธอทำอาหารได้หอมจริง ๆ เลย”

ฉินเซียวที่คอยช่วยเติมไฟอยู่ในบริเวณเตา พอคิดขึ้นมาว่ากับข้าวที่พวกตนทั้งสามคนทำนั้นแทบจะกลืนไม่ลง

ก็อดส่ายหน้าไม่ได้ พลางเอ่ยอย่างนึกเสียดาย

“รู้อย่างนี้แต่แรกพวกเราน่าจะผูกสัมพันธ์อันดีกับเยาวชนปัญญาชนหลินไว้ ไม่แน่ว่าพวกเราคงยังพอได้อาศัยกินกับข้าวดี ๆ สักสองสามคำ”

“ตอนนี้ดีละสิ อีกฝ่ายกระทั่งประตูก็ยังไม่เปิด จะไปขอร่วมวงกินข้าวยังไม่มีโอกาสเลย”

หวงซูฉิงเห็นพ้องต้องกัน ลำพังพวกเธอทำอาหารกินเองก็ลำบากแล้ว ยังต้องคอยดูแลเอาใจใส่คุณหนูใหญ่อย่างหูจิ้งไปเสียทุกเรื่อง ช่างเหนื่อยจริง ๆ