เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองคนเดินเข้ามาในห้องด้านใน ทันทีที่จ้าวกุ้ยฮวาก้าวเท้าเข้ามาในห้องของเย่จื่อจิน ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานชื่นชมอยู่ในใจ
“เยาวชนปัญญาชนหลิน ที่นี่ของเธอสะอาดสะอ้านเกินไปแล้ว”
ทั่วทั้งห้องถูกแปะด้วยหนังสือพิมพ์จนมิดชิดแน่นหนา ไม่มีเศษฝุ่นปูนจากผนังร่วงลงมาเลยสักนิดเดียว
เตียงเตาก็จัดเก็บไว้อย่างสะอาดเรียบร้อย ผ้าห่มพับไว้เป็นทรงสี่เหลี่ยมเป๊ะ ๆ เรียบร้อยราวกับก้อนเต้าหู้
บนโต๊ะเตียงเตามีตำราสองสามเล่มวางอยู่ น่าจะกำลังอ่านหนังสือศึกษาหาความรู้อยู่
บนพื้นยิ่งกวาดถูจนสะอาดหมดจดปราศจากฝุ่น แม้แต่ฝุ่นดินสักนิดก็ไม่มีให้เห็น
ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ช่างตัดกับบ้านของเธอเองที่ดูค่อนข้างรกอย่างเห็นได้ชัด
จ้าวกุ้ยฮวาทอดถอนใจในใจ นี่คงเป็นความแตกต่างระหว่างคนในเมืองกับพวกคนชนบทอย่างพวกเธอสินะ!