ตอนที่ 138 หวังเยี่ยนเว่ยหงมาถึง

เพียงไม่นาน กับแกล้มก็ถูกยกขึ้นโต๊ะ ทุกคนนั่งล้อมวงด้วยกัน เริ่มดื่มสุรากินเนื้อ

เย่จื่อจินร่วมกินด้วยเล็กน้อย ส่วนเหล้าขาวนั้นเธอไม่ดื่มแม้แต่จิบเดียว

เย่หงหย่วนกับคุณปู่ทั้งสองชนแก้วกันไม่หยุด เหล้าเกือบครึ่งขวดหมดลงในเวลาไม่นาน

วันเวลาเช่นนี้ ต่อให้เทพเซียนมาแลกก็ไม่ยอม

ใครเล่าจะคิดว่า เดิมทีที่ถูกส่งตัวลงชนบทนั้นเตรียมใจมาทนลำบาก แล้วหากทนไม่ไหว ก็อาจจะต้องตายอยู่ที่นี่

ทั้งสองสามคนคุยเรื่องสัพเพเหระไปพลางกินไปพลาง บรรยากาศกลมเกลียวอบอุ่นเป็นพิเศษ

เมื่อกินอิ่มดื่มพอแล้ว เย่จื่อจินจึงนึกธุระสำคัญขึ้นมาได้

เธอมองไปยังผู้เฒ่าเจิ้งพลางกล่าวว่า “ปู่เจิ้งคะ ตอนขากลับหิมะตกหนัก รถไฟจอดพักที่จิงตูสามวัน ฉันเลยหาเวลาแวะไปที่ลานบ้านหลังนั้นมาค่ะ”