กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากส่งครอบครัวเฒ่าเหอกลับไปแล้ว คุณย่ากัวก็กุมมือเย่จื่อจินไว้แน่นแล้วเอ่ยอย่างจริงจังและเปี่ยมไปด้วยความหวังดี
“จื่อจินเอ๊ย ให้เฒ่าเหอเช่าบ้านหลังนี้ไปแล้ว หนูก็วางใจได้เลย คุณย่ากัวจะช่วยจับตาดูให้นะ”
“แต่ย่าก็ยังต้องเตือนหนูสักสองสามคำ ครอบครัวยายจางนั่นไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ เลย”
“วันหน้าหนูต้องระวังตัวไว้ให้มาก พยายามอยู่ห่างจากคนบ้านนั้นไว้จะดีกว่า”
เย่จื่อจินพยักหน้าด้วยความซาบซึ้งใจแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง
“คุณย่ากัวคะ ฉันเข้าใจแล้วค่ะ!”
“วันนี้ถ้าไม่ได้ท่านกับครอบครัวลุงเหอ ฉันก็คงไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีเหมือนกัน”
“ท่านวางใจเถอะ มะรืนนี้ฉันก็จะไปแล้ว คิดว่าคงไม่มีปัญหาใหญ่อะไรหรอกค่ะ”
เมื่อเห็นว่าน้ำเสียงของเธอดูผ่อนคลาย คุณย่ากัวจึงยิ้มพลางตบมือเธอเบา ๆ