ตอนที่ 119 กำไรมหาศาล

เย่จื่อจินเดินตามตาแก่มาถึงตรอกตันแห่งหนึ่ง ตาแก่กวาดตามองรอบทิศอย่างระแวดระวัง

เมื่อเห็นว่าปลอดคน เขาจึงหยิบขวดกระเบื้องใบเล็กขึ้นมาพูดว่า

“ขวดใบนี้เป็นของตกทอดประจำตระกูลฉัน แลกข้าวสาลีนายสัก 10 จินเป็นไง”

เย่จื่อจินรับแจกันกระเบื้องเคลือบมา พลางพินิจดูอย่างละเอียด

มันเป็นขวดที่มีขนาดพอ ๆ กับขวดหยกในมือของพระโพธิสัตว์กวนอิม ขาวผุดผ่องดั่งหยก

เธอรู้สึกว่าในยุคสมัยนี้สามารถทำขวดที่งดงามปานนี้ออกมาได้ ก็น่าจะมีที่มาที่ไปอยู่บ้าง

อีกทั้งยังขอแค่ข้าวสาลี 10 จิน มองปราดเดียวก็รู้ว่าบ้านของตาแก่คงกำลังลำบาก ไม่อย่างนั้นใครจะยอมขายเลขายถูกสมบัติตกทอดประจำตระกูล

เมื่อคิดตกแล้ว เธอจึงพยักหน้าตกลง

“ได้ แต่ว่าบนตัวฉันไม่ได้พกเสบียงธัญพืชมา ตาแก่ต้องรอตรงนี้สักครู่ ฉันจะกลับไปเอามาให้”

ตาแก่ตอบกลับว่า “ตกลง”