กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่หงจวินไม่เชื่อว่าเนื้อสัตว์จะหายไปในบ้านได้ จึงช่วยตามหาด้วยอีกคน แม้แต่ห้องนอนก็หาแล้ว ทว่าก็ยังคงไม่พบอะไรเลย
เย่หงจวินคาดเดาขึ้นมา “หรือว่าจะถูกขโมยลักไปแล้ว”
เจียงเสี่ยวเหมยได้ยินเช่นนั้นก็ร้อนใจจนกระทืบเท้า
“กลางวันแสก ๆ แบบนี้ ขโมยยังจะกล้าเข้ามาลักเนื้อในบ้านอีกหรือ แต่ฉันไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวอะไรเลยนะ”
เย่หงจวินกล่าว “ไม่ใช่หัวขโมยลักไป แล้วมันจะมีผีหรือไงกัน”
เจียงเสี่ยวเหมยรีบเอามือไปปิดปากเขาทันที พลางเอ่ยด้วยความร้อนใจ “คำพูดนี้พูดซี้ซั้วไม่ได้นะ ระวังเขาจะมาจับพวกเราเข้าไปอีก”
เย่หงจวินโมโห “งั้นเธอบอกมาสิว่าเนื้อไปไหนแล้ว คูปองเนื้อที่ฉันอุตส่าห์หามาได้อย่างยากลำบาก เธอดันมาบอกฉันว่าเนื้อหายไปเนี่ยนะ”