ตอนที่ 113 ขุดหาสมบัติที่สถานีรับซื้อของเก่า

หลินจวินคีบตับหมูพะโล้ขึ้นมาอีกหนึ่งชิ้น หลังจากชิมไปคำหนึ่งแล้วจึงเอ่ยขึ้น

“อืม ตับหมูนี่พะโล้ได้กำลังดีจริง ๆ นุ่มหนึบกำลังเคี้ยว หอมมากเลยนะ! จื่อจิน ฝีมือเธอใช้ได้เลย ไปเรียนมาจากใครกัน?”

เย่จื่อจินตอบกลับอย่างทะเล้น “ฉันคิดค้นขึ้นมาเอง”

จากนั้นก็นำไข่ต้มใบชาออกมาอีกสองสามฟอง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มแย้ม

“พ่อหลิน ลองชิมไข่ต้มใบชานี่ดูสิ รสชาติดีมากเลย ฉันกินคนเดียวทีละหลายฟองได้เลยนะ”

เมื่อหลินจวินได้ยินดังนั้น จึงวางตะเกียบในมือลง แล้วหยิบไข่ต้มใบชาขึ้นมาหนึ่งฟองเพื่อปอกเปลือก

พอกัดลงไปเบา ๆ คำหนึ่ง ไข่ขาวก็เด้งนุ่มลื่นคอ ไข่แดงนุ่มละมุนลิ้น กลิ่นหอมเข้มข้นของใบชากับกลิ่นเครื่องเทศที่ลงตัวพอดีหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ แผ่ซ่านรสชาติอันยอดเยี่ยมไปทั่วปลายลิ้น