ตอนที่ 109 วันแรกตรุษจีน

เย่จื่อจินฟังจนเคลิ้ม ในใจเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ อดไม่ได้ที่จะกุมมือแม่ไว้

เธอเอ่ยปลอบเสียงเบา “แม่ อย่าเศร้าไปเลย เรื่องราวที่แม่ผ่านมา ไม่แน่ว่าอาจเป็นไปเพื่อได้พบกับพ่อ แล้วก็ให้กำเนิดฉันขึ้นมาก็ได้”

จางอ้ายฮวาเดิมทียังค่อนข้างเศร้าอยู่ แต่พอถูกลูกสาวพูดใส่แบบนี้ ก็หลุดขำออกมาในชั่วพริบตา

“เด็กคนนี้นี่ แม่กำลังเศร้าอยู่แท้ ๆ เกือบจะโดนเธอทำขำซะแล้ว”

เย่จื่อจินซบเข้าหาอ้อมอกของแม่อีกนิด “ฉันพูดจริง ๆ นะ ถ้าแม่ไปแต่งงานกับคนอื่น ที่ไหนจะได้ลูกสาวที่ทั้งว่านอนสอนง่ายและน่ารักขนาดนี้ล่ะ”

จางอ้ายฮวายิ้มอย่างเอ็นดู “ได้ ๆๆ เธอพูดถูก”

เย่จื่อจินครุ่นคิด แล้วเอ่ยถามอีก “แม่ ฉันคิดว่าแม่ไม่แน่อาจจะถูกสามีภรรยาคู่นั้นลักพาตัวมาก็ได้ แม่คิดว่ายังไง”