ตอนที่ 100 ค่าชดเชย

คุณลุงที่ทำผ้าห่มหายก็ทนไม่ไหวเช่นกัน ด้วยความโกรธจนเสียงแหบแห้ง

เขาเค้นเรี่ยวแรงทั่วร่างแล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง

“หลักฐานเหรอ เมื่อกี้ลูกชายของเธอก็สารภาพออกมาเองหมดแล้ว ยังมีอะไรให้พูดอีก!”

“ผ้าห่มผืนนั้นของฉันต้องใช้แต้มแรงงานตั้งหลายเดือนกับคูปองฝ้ายแลกมา กลับถูกพวกมันเอาไปแลกเป็นธัญพืช แล้วธัญพืชนี้พวกเธอก็กินเข้าไปด้วย เธอว่าบัญชีนี้จะคิดกันยังไง”

แม่ของเหล่าซื่อพอได้ยินเรื่องธัญพืชก็ร้อนรนขึ้นมา กระทืบเท้าเร่า ๆ พูดว่า

“นั่นมันเป็นเพราะเด็ก ๆ ไม่รู้ประสีประสา พวกคุณที่เป็นผู้ใหญ่จะไปถือสากับพวกเขาทำไม ก็แค่ผ้าห่มผืนเดียวไม่ใช่หรือ ไม่ใช่ว่าชดใช้ไม่ไหวเสียหน่อย!”

ตอนนี้เอง ชาวบ้านคนอื่น ๆ ก็พากันส่งเสียงสนับสนุน