ตอนที่ 95 เล่านิทาน

เย่จื่อจินไม่นึกเลยว่าเด็กผู้หญิงตัวน้อยจะติดคนขนาดนี้ แต่ก็ยังคงอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขน จัดท่าทางให้นั่งสบาย ๆ

จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “หลานหลานชอบกินเมล็ดแตงหรือลูกอมรสผลไม้ น้าสาวจะแกะให้”

เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาตัวเองพูดกับเด็กผู้หญิงตัวน้อย จู่ ๆ ก็อ่อนโยนขึ้นมาทันที

หลานหลานชี้นิ้วมือไปที่ลูกอมรสผลไม้เม็ดหนึ่งพลางพูดเสียงหวาน “น้าหลิน หนูขอกินอันนี้ได้ไหม”

เย่จื่อจินเอ่ยถาม “เธออยากกินเม็ดสีม่วงนี้เหรอ”

หลานหลานพยักหน้า “อืม สีม่วง”

เย่จื่อจินหยิบลูกอมรสผลไม้ที่เธอระบุมาแกะออก แล้วป้อนเข้าปากเธอ

“ค่อย ๆ กินนะ เดี๋ยวจะติดคอ”

หลานหลานพยักหน้าอย่างว่าง่าย “อืม”

ลูกอมรสผลไม้นี้ความจริงเป็นเยลลี่ เธอถึงกล้าเอาออกมาหลอกล่อให้เด็กมีความสุข