ตอนที่ 93 เสิ่นเจี้ยนกั๋วออกจากโรงพยาบาล

เมื่อมาถึงที่ทำการไปรษณีย์ คนที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์คือสหายชายแปลกหน้าคนหนึ่ง

เขาอายุราว 30 ปี สีหน้าแฝงความทะมัดทะแมงคล่องแคล่วอยู่หลายส่วน

เมื่อเย่จื่อจินเห็นดังนั้น ก็ล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปตีสนิทชั่วพริบตา แล้วเอ่ยถามอย่างสุภาพ

“สหายคะ ฉันเป็นเยาวชนปัญญาชนของหมู่บ้านตระกูลจ้าว ชื่อหลินจื่อจิน ไม่ทราบว่าที่นี่มีจดหมายของฉันไหมคะ”

สหายชายคนนั้นพอได้ยินชื่อนี้ ในสมองก็ผุดภาพจำขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“มีจดหมายสองฉบับจริง ๆ ด้วย”

จากนั้น เขาก็เริ่มค้นหาอย่างละเอียดในกองจดหมายตรงหน้า

ผ่านไปครู่เดียว ก็ดึงจดหมายสองฉบับออกมาจากจดหมายจำนวนมาก แล้วส่งให้เย่จื่อจิน

เย่จื่อจินรับจดหมายมา สายตากวาดมองซองจดหมาย ฉบับหนึ่งส่งมาจากพ่อบุญธรรม

ส่วนอีกฉบับ ผู้ส่งกลับเป็นอวี๋กุ้ยเหมย