ตอนที่ 72 ลงมือคนเดียว

เว่ยหงกลับเปิดเผยจริงใจมาก เธอหันไปมองหลี่จื้อเฉียงแล้วเอ่ยขึ้น

“ฉันก็ยี่สิบแล้ว จื้อเฉียงยี่สิบสอง ถึงพวกเราจะยังไม่อยากแต่งงาน ที่บ้านก็ต้องเร่งรัดอยู่ดี”

“พอกลับบ้านช่วงปีใหม่ก็จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยไปเลย จะได้ไม่ต้องมีใครเอาไปนินทาอะไรกันลับหลังทีหลัง”

หลี่จื้อเฉียงสบตากับเธอ ทั้งสองยิ้มให้กัน ความรักผูกพันลึกซึ้งโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด

เย่จื่อจินถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว สองคนนี้หวานแหววกันเกินไปแล้ว

คนอื่นเขาอยู่กันเป็นคู่ ๆ เธออยู่ที่นี่ก็ไม่ต่างอะไรกับตัวตนที่เป็นก้างขวางคอแท้ ๆ

มัวแต่คุยเรื่องของพวกตน หวังเยี่ยนก็เริ่มรู้สึกเขินอายขึ้นมา จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อคุย