ตอนที่ 70 เด็กน่าสงสาร

เงิน 40 หยวนจากการขายเมล็ดสนและเกาลัด เย่จื่อจินแบ่งออกเป็นสองส่วน แล้วยื่นเงิน 20 หยวนให้อวี๋กุ้ยเหมย

“เอาไปสิ นี่ 20 หยวนของเธอ”

อวี๋กุ้ยเหมยเห็นเงินก็รีบรับมา จากนั้นก็กำไว้ในมืออย่างทะนุถนอมแทบไม่อยากปล่อย

เธอพูดด้วยความตื่นเต้น “จื่อจิน เธอรู้ไหม นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันหาเงินได้ แถมยังได้มากขนาดนี้ ดีเหลือเกิน”

ตอนนี้สีหน้าของอวี๋กุ้ยเหมยดูแปลกไป เธอเหมือนจวนเจียนจะร้องไห้

เย่จื่อจินยกมือขึ้นตบไหล่เธอเบา ๆ แล้วพูด “ต่อไปทุกอย่างจะดีขึ้นเอง พวกเรามาสายไปหน่อย บนเขาแทบไม่มีของป่าจากภูเขาอะไรกันเหลือแล้ว”

“รอจนถึงช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ฉันจะพาเธอขึ้นเขาไปหาของป่าจากภูเขามาขาย ถึงเวลานั้นก็ยังหาเงินได้มากกว่านี้อีก ต่อไปเธอก็เลี้ยงดูตัวเองได้แล้ว”