เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อันที่จริงในใจของเย่จื่อจินก็รู้สึกว่า วันนี้ที่ได้เจอหมีดำช่างอันตรายอยู่บ้างจริง ๆ
รับมือกับหมูป่าเธอยังพอไม่กลัว แต่หมีดำนั่นมันเป็นสัตว์ป่าดุร้ายเชียวนะ
ไม่แน่ว่าแค่กรงเล็บเดียวของมัน ก็อาจจะถลกหนังของเธอหลุดออกมาได้เลย
ถึงแม้เธอจะมีมิติ เมื่อเจออันตรายก็สามารถหลบเข้าไปได้ แต่ก็กลัวว่าหากเกิดเหตุสุดวิสัยจนหลบไม่ทันจะทำอย่างไร
เธอรู้สึกโชคดีจริง ๆ ที่วันนี้ไม่ได้พาอวี๋กุ้ยเหมยขึ้นเขามาด้วย ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว
เสิ่นเจี้ยนกั๋วเห็นเธอใช้คำเรียกขานตนว่าสหายเสิ่นเพียงอย่างเดียว ช่างดูห่างเหินเกินไปจริง ๆ จากนั้นจึงแนะนำชื่อของตนเองให้เธอรู้จัก
“เยาวชนปัญญาชนหลิน ฉันชื่อเสิ่นเจี้ยนกั๋ว ต่อไปเธอจะเรียกฉันว่าเจี้ยนกั๋วก็ได้”
ได้ยินคำนี้ เย่จื่อจินก็รู้สึกจับต้นชนปลายไม่ถูก เขาจะมาบอกชื่อของตัวเองกับเธอทำไมกัน