ตอนที่ 59 ยุแยง

หูจิ้งลากสังขารอันเหนื่อยล้าแทบขาดใจกลับมาถึงเรือนเยาวชนปัญญาชน แค่แกะเมล็ดข้าวโพดไปวันเดียว เธอก็รู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างแทบจะแหลกสลาย

ไม่เพียงแต่ปวดเอวเมื่อยหลัง นั่งมาทั้งวัน ก้นก็ยิ่งระบมหนัก

แถมที่มือยังเสียดสีจนขึ้นตุ่มพองตั้งหลายตุ่ม แตกไปสองตุ่มยิ่งเจ็บแสบขึ้นไปอีก

พอกลับมาถึง เธอก็ทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนเตียงเตาทันที ไม่อยากทำอะไรกันทั้งนั้น

ขณะที่กลิ่นหอมของเนื้อพะโล้ในหม้อของพวกเย่จื่อจินยิ่งทวีความเข้มข้น กลิ่นหอมเย้ายวนใจสายนี้ก็ลอยตามลมฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งเรือนเยาวชนปัญญาชน

หูจิ้งสูดจมูกฟุดฟิดโดยไม่รู้ตัว พลางพึมพำว่า “อะไรกันน่ะ หอมขนาดนี้เชียว”

หวงซูฉิงก็ได้กลิ่นเช่นกัน ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ต้องเป็นพวกเยาวชนปัญญาชนหลินทำของอร่อยอีกแน่ ๆ”