กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินเดินมาถึงแถวคอกวัว เฝ้าสังเกตบริเวณรอบข้างอย่างละเอียด เมื่อเห็นว่าไม่มีใคร ถึงได้ผลักประตูเปิดออกเบา ๆ
ขณะที่ประตูไม้เปิดออก เย่จื่อจินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มพลางส่งเสียงเรียก “พ่อ แม่”
จางอ้ายฮวาดีใจขึ้นมาในชั่วพริบตา ก้าวเท้ายาว ๆ เดินเข้ามาลูบหน้าของเธอ
“ข้างนอกหนาวขนาดนี้ รีบเข้ามาเร็ว”
ฝั่งเย่หงต๋ารับของที่ลูกสาวถืออยู่ในมือไป พอรู้สึกถึงน้ำหนักแล้วก็เอ่ยเสียงขรึม
“ทำไมถึงเอามาเยอะขนาดนี้อีกแล้ว ตัวลูกกินแล้วหรือยัง”
เย่จื่อจินพยักหน้า จากนั้นจึงพูดว่า “กินแล้ว ทั้งหมดนี้ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้พวกพ่อกับแม่”