ตอนที่ 38 ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่

เย่จื่อจินออกแรงวิ่งเต็มฝีเท้าไปตามทาง มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ไร้ผู้คน

“ทำยังไงดี ถ้าตอนนี้ฉันกลับจุดพักเยาวชนปัญญาชน แล้วถ้าคนคนนั้นตามรอยเท้ามาจะทำยังไง”

ผู้ชายคนนั้นไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่เธอมั่นใจมากว่าคนคนนั้นต้องมีวิชาฝีมืออยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถรัดคอเธออย่างแรงได้ในสภาพที่เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิด

เสียงลมพัดหวีดหวิวผ่านข้างหู จนกระทั่งแน่ใจว่าไม่มีใครไล่ตามมาข้างหลังจริง ๆ เย่จื่อจินถึงอาศัยต้นไม้กำบังแล้วเข้าไปในมิติ

เธอหอบหายใจแรงเป็นจังหวะ หัวใจแทบจะกระดอนออกมาทางคอหอย เสียงเต้นตึกตักดังชัดเจนเป็นพิเศษในมิติอันเงียบสงัด

เมื่อนึกย้อนถึงภาพเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อครู่ เย่จื่อจินก็ยังหวาดผวาไม่หาย