กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางอ้ายฮวาซวนเซเข้ามาตรงหน้าลูกสาวเช่นกัน แล้วกุมมือเธอไว้แน่น
สองมือนั้นหยาบกร้านแตกแห้ง น้ำเสียงก็สั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด “จื่อจิน ลูกหาที่นี่เจอได้ยังไง หากมีคนมาพบเข้า ลูกเองก็ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยนะ!”
ไม่ได้สัมผัสความรักความห่วงใยจากพ่อแม่มานานหลายปี พอมองเห็นสายตาที่เปี่ยมด้วยความกังวลและห่วงใยของพ่อแม่ร่างเดิม
ขอบตาของเย่จื่อจินก็พลันแดงระเรื่อ หยาดน้ำตาเอ่อคลอรอบเบ้า แต่ก็ยังฝืนกลั้นไม่ยอมให้ไหลริน
เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พ่อ แม่ รู้ว่าพวกท่านลำบากอยู่ที่นี่ ฉันจะวางใจใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเมืองได้ยังไง”