เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินเห็นหมูป่าพุ่งกระโจนตรงเข้ามาที่ตัวเธออย่างดุดัน เธอจึงเอี้ยวตัวหลบวูบเดียวไปอยู่ด้านหลังต้นไม้ใหญ่
หมูป่ามัวแต่ตั้งหน้าตั้งตาพุ่งไปข้างหน้า คิดไม่ถึงว่ามนุษย์ที่มันต้องการจะโจมตีจะหลบไปอยู่หลังต้นไม้ใหญ่เสียแล้ว
หมูป่ายังไม่ทันจะได้หลบหลีก หัวของมันก็พุ่งชนเข้ากับลำต้นไม้อย่างจัง
เสียงร้องของหมูดังแผดก้องขอบฟ้า ชั่วพริบตาหมูป่าก็หน้ามืดตาลาย เซถลาล้มลงกับพื้น
อวี๋กุ้ยเหมยที่อยู่บนต้นไม้รู้สึกว่าลำต้นไม้สั่นไหวอย่างกะทันหัน จึงกรีดร้องขึ้นมาด้วยความตกใจแล้วกอดลำต้นไม้ไว้แน่น
เย่จื่อจินเห็นหมูป่าล้มลง อาศัยจังหวะที่มันไม่ทันระวังตัว ยกกระบองไฟฟ้าขึ้นแล้วรุดเข้าไปใกล้ทันที
หมูป่าเพิ่งจะพยายามลุกขึ้นมา กระบองไฟฟ้าในมือของเย่จื่อจินก็จิ้มลงไปที่คอของมันอย่างแรง