กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินกับอวี๋กุ้ยเหมยต่างแบกสัมภาระของตัวเองกลับมาที่ลานบ้านของพวกเธอ ในมือของอวี๋กุ้ยเหมยยังถือไม้กวาดมาด้ามหนึ่งด้วย
อวี๋กุ้ยเหมยซาบซึ้งใจมากที่เย่จื่อจินยินดีอยู่ร่วมกับเธอ จึงอยากริเริ่มรับภารกิจทำความสะอาดเอง
“เยาวชนปัญญาชนหลิน ฉันกวาดพื้นเอง เธอหากิ่งไม้มาปัดหยากไย่แมงมุมบนหลังคาได้นะ”
เย่จื่อจินเงยหน้ามองหลังคา หยากไย่แมงมุมบนหลังคามีไม่น้อยจริง ๆ
“งั้นเธอกวาดพื้นคร่าว ๆ ไปก่อน ฉันจะไปตัดกิ่งไม้กลับมาปัดหยากไย่แมงมุม”
หลังคาค่อนข้างสูง หากไม่มีกิ่งไม้ย่อมไม่มีทางปัดหยากไย่แมงมุมลงมาได้เลย
เย่จื่อจินจึงเดินออกมาด้านนอก เปิดห่อผ้าออก แล้วดึงมีดผ่าฟักยาวสี่สิบถึงห้าสิบเซนติเมตรเล่มหนึ่งออกมาจากข้างใน
ใช่แล้ว มันคือมีดผ่าฟัก