ตอนที่ 2 มิติ

เย่จื่อจินรีบเคลียร์ทรัพย์สินของครอบครัว จากนั้นก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่าฉันต้องการออกไป

เธอจึงออกจากมิติ แล้วมาปรากฏตัวตรงจุดที่ยืนอยู่เมื่อครู่

ตอนนี้เธอเหลือตัวคนเดียว ญาติสายตรงต่างก็จากโลกนี้ไปหมดแล้ว

เมื่อรู้ว่าตัวเองอาจจะต้องจากโลกนี้ไปในเร็ววัน เย่จื่อจินก็น้อมรับด้วยความยินดี

ยามพ่อแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่เป็นนักวิจัย ตอนที่เธอยังเด็กมาก พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างทางไปทำงานและเสียชีวิตไปทั้งคู่

ปู่กับย่าสุขภาพไม่ดี ไม่มีเวลาดูแลเธอ เธอจึงเติบโตมาที่บ้านยายตั้งแต่เด็ก

พ่อกับแม่ต่างก็เป็นลูกคนเดียว หลังจากพวกเขาจากไป ทรัพย์สินของทั้งสองตระกูลจึงตกเป็นมรดกของเธอโดยชอบธรรม

เงินชดเชยของพ่อแม่สกุลเย่รวมเป็นเงิน 750,000 หยวน ทางหน่วยงานก็ยังชดเชยให้อีกส่วนหนึ่ง

เงินก้อนนี้เธอไม่เคยแตะต้องเลยแม้แต่เหวินเดียว หลายปีมานี้ดอกเบี้ยทบต้นทบดอก จนมีเกือบ 2,000,000 หยวนแล้ว

เงินที่เธอใช้ตั้งแต่เล็กจนโตล้วนเป็นเงินบำนาญของผู้อาวุโสทั้งสี่คน หลังจากพวกเขาจากไป ก็ทิ้งเงินฝากไว้ให้เธอรวมกว่า 300,000 หยวน