กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 537 บทสรุป: หวนคืน
ลู่ฉือเปิดหีบที่นำเข้ามาด้วย จากนั้นก็กวักมือเรียกหลิ่วอวิ๋นเหมียนที่ลุกขึ้นนั่งแล้ว ผมเผ้ายุ่งเหยิงและใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนไม่ขยับ
สมองของนางยังค้างอยู่ จึงได้แต่มองลู่ฉืออย่างเหม่อลอย
นางเห็นหีบใบนั้นแล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้มันเหมือนจะวางอยู่ในห้องหนังสือด้านนอกของลู่ฉือ
แม้ลู่ฉือจะไม่ถือสาหากนางเข้าไปในห้องหนังสือด้านนอก แต่นางก็คร้านจะไป
—นางก็มีธุระของตัวเองเหมือนกัน เหตุใดต้องไปห้องทำงานของสามีด้วย?
ลู่ฉือเคยพานางไปสองครั้ง นางจึงพอจำหีบใบนี้ได้อยู่บ้าง
เห็นนางไม่ขยับ ลู่ฉือจึงเดินเข้ามาอุ้มนางทั้งคนทั้งผ้าห่มขึ้นมา