กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 472 ข่าวของลู่ฉือ
หวังซวงพักอยู่ในค่ายทหารชั่วคราว
เมื่อก่อนตอนกู้ชิงฮวนอยู่เมืองหลวง นางเคยพบหวังซวงมาก่อน ทุกคนอยู่ในแวดวงเดียวกัน แม้จะไม่ได้สนิทสนม แต่ไปงานชมดอกไม้หรืองานวันเกิดอะไรทำนองนั้น ก็ย่อมเคยพบหน้ากัน
กู้ชิงฮวนพูดคุยกับหลิ่วอวิ๋นเหมียน
“เมื่อก่อนนางเป็นคนที่โดดเด่นไม่เหมือนใครมาตลอด…”
กู้ชิงฮวนนึกถึงวันวานแล้วรู้สึกโศกเศร้าราวกับผ่านไปคนละภพ
วัยเยาว์อันสดใส ไร้กังวล มีสีสันเจิดจ้าถึงเพียงนั้น
กลุ่มแม่นางวัยเยาว์สวมอาภรณ์งดงาม รูปร่างอวบผอมงามกันคนละแบบ ชมดอกไม้ เล่นทอยลูกธนูลงไห ดีดพิณแต่งกลอน เป็นช่วงเวลาที่งดงามเพียงใด