กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 464 ชาติกำเนิดของจี้สวีสิง
รอยยิ้มบนใบหน้าจี้สวีสิงชะงักค้างเล็กน้อย ทว่าไม่นานสีหน้าก็กลับเป็นปกติ
หลังผ่าตัด เขาพักฟื้นและเปลี่ยนยาอยู่กว่าครึ่งเดือน ในที่สุดก็สามารถมองเห็นโลกใบนี้ได้อย่างชัดเจน
“ต่อไปไม่ต้องมาเปลี่ยนยาแล้ว”
เมื่อถึงครั้งสุดท้าย หลิ่วอวิ๋นเหมียนเปิดผ้าพันแผลที่ปิดอยู่ตรงหน้าเขา แล้วบอกด้วยรอยยิ้ม
จี้สวีสิงคารวะนางอย่างนอบน้อม “ฮูหยิน บุญคุณยิ่งใหญ่ยากจะกล่าวขอบคุณ วันหน้าหากมีสิ่งใดให้ข้าช่วย จี้สวีสิงย่อมทุ่มเทสุดกำลัง ต่อให้ต้องฝ่ากองเพลิงลุยธารน้ำเดือดก็ไม่หวั่น”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนรีบประคองเขาขึ้น ไม่ยอมให้คำนับลงไป