กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 456 ขุนพลห้าวหาญปรากฏตัว
ต่อมาจี้สวีสิงมาหาหลิ่วอวิ๋นเหมียนอีกหลายครั้ง ทุกครั้งล้วนหารือเรื่องอาการของคนไข้ที่พบเจอ
หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ไม่ปิดบัง สิ่งใดที่สอนได้ก็สอนให้เขาทั้งหมด
ส่วนสิ่งที่สอนไม่ได้… ก็เป็นส่วนที่นางมีตัวช่วยพิเศษ ถึงอย่างนั้นนางก็พยายามช่วยรักษาคนภายในขอบเขตที่ทำได้
ตัวอย่างเช่น มอบยาบางอย่างให้เขา ซึ่งในสายตาของจี้สวีสิงดูแปลกประหลาดและไม่อาจจำแนกส่วนประกอบได้เลย
หลิ่วอวิ๋นเหมียนนับถือจี้สวีสิงมาก
ทั้งที่อยู่ในความมืด—ไม่ว่าจะหมายถึงดวงตาหรือชีวิตของเขา—เขากลับเติบโตเป็นคนอบอุ่นและมีจิตใจดีงามได้ ช่างไม่ง่ายเลย
ดังนั้นหลิ่วอวิ๋นเหมียนจึงเต็มใจช่วยเขาเท่าที่ตนทำได้