กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 452 จี้สวีสิง
หลิ่วอวิ๋นเหมียน: โอ้โห ที่แท้ก็เป็นเพื่อนร่วมอาชีพนี่เอง
แต่นางไม่คิดว่าคนร่วมอาชีพเป็นศัตรูกัน กลับรู้สึกเพียงใคร่รู้
จี้สวีสิงมองไม่เห็น แต่กลับรู้วิชาแพทย์ด้วย แถมฟังดูแล้ว ยังมีความเชี่ยวชาญลึกซึ้งอีกหรือ?
ชวนให้สงสัยจริง ๆ ว่าเขาเป็นคนเช่นไรกันแน่
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาเรียนวิชาแพทย์ได้อย่างไร” หลิ่วอวิ๋นเหมียนถามอย่างใคร่รู้
“เพราะท่านตาของคุณชายสี่จี้เป็นหมอหลวง มารดาผู้ให้กำเนิดของเขาซึมซับความรู้มาตั้งแต่เด็ก จึงเรียนวิชาแพทย์ตั้งแต่เล็ก และยังมีวิชาแพทย์เป็นเลิศด้วย”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนพยักหน้า แสดงว่าเข้าใจแล้ว
ตระกูลสืบทอดวิชาความรู้เช่นนี้มีอยู่มากในสมัยโบราณ