บทที่ 420 ก้าวแรกสู่เมืองอวิ๋นโจว

บทที่ 420 ก้าวแรกสู่เมืองอวิ๋นโจว

อวิ๋นโจวเจริญรุ่งเรืองกว่าที่หลิ่วอวิ๋นเหมียนจินตนาการไว้เสียอีก

ลู่ฉือหาคฤหาสน์ขนาดห้าลานในเมืองอวิ๋นโจวไว้แห่งหนึ่ง จัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว จึงพาหลิ่วอวิ๋นเหมียนเข้าไปพัก

“เจ้าเริ่มให้คนเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อใด?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนสูดกลิ่นหอมของดอกลิลลี่ที่คุ้นเคยในห้องเบา ๆ มองการตกแต่งที่แทบไม่ต่างจากในเมืองหลวง แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

นางเดินไปหน้าเตากำยานสามขาลายสัตว์ประหลาดเคลือบทอง แล้วบดแผ่นกำยานที่กำลังไหม้อยู่ข้างในให้ดับ

“เป็นอะไรไป?” ลู่ฉือเห็นเช่นนั้นจึงถาม

“เจ้าไม่สังเกตหรือว่าข้าไม่ได้ใช้กำยานกลิ่นดอกลิลลี่มานานแล้ว?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าว “มันไม่ค่อยดีกับเด็ก”