บทที่ 417 การดูแลระหว่างเดินทัพ

บทที่ 417 การดูแลระหว่างเดินทัพ

นับแต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนตั้งครรภ์ ลู่ฉือก็กลายเป็นสามีผู้กตัญญูยี่สิบสี่ประการ

นี่อย่างไรเล่า เพิ่งป้อนมันฝรั่งครึ่งหัวให้หลิ่วอวิ๋นเหมียนเสร็จ เขาก็เริ่มต้มน้ำให้นางแช่เท้า แล้วยังซักผ้าร้อนมาให้นางเช็ดมือเช็ดหน้าอีก

หลิ่วอวิ๋นเหมียนหัวเราะก็ไม่ได้ ร้องไห้ก็ไม่ออก “ข้าแค่ตั้งครรภ์ ไม่ได้พิการเสียหน่อย ไม่ต้องดูแลข้าถึงเพียงนี้”

ลู่ฉือกลับกล่าวว่า “ต่อไปย่อมมีเวลาที่ข้ายุ่งจนดูแลเจ้าไม่ได้ตลอดเวลา”

เพราะฉะนั้นเมื่อมีเวลา ก็อยากอยู่เป็นเพื่อนนางให้มากหน่อย

สิบเดือนอุ้มท้อง ทั้งยาวนานและลำบาก

เขาอยากช่วยหลิ่วอวิ๋นเหมียนทำอะไรสักอย่าง แม้เพียงเพื่อให้ตนเองสบายใจก็ยังดี