กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 382 คนประหลาดและคนบ้า
“คราวหน้าไม่ต้องออกหน้าปกป้องข้าหรอก” เซียวเหิงกล่าวยิ้ม ๆ “หากข้าจำไม่ผิด นี่เป็นแม่นมอบรมคนที่ 8 ที่ฮองเฮาประทานมาให้ข้า”
หลายปีมานี้ พอฮองเฮานึกขึ้นมาได้เมื่อไร ก็จะหาเรื่องทำให้นางขุ่นเคืองเมื่อนั้น
ตอนนี้เซียวเหิงผ่านร้อนผ่านหนาวจนไม่หวั่นไหวแล้ว
หลิ่วอวิ๋นเหมียนจุปากกล่าวว่า “เช่นนั้นหลายปีมานี้นางก็ไม่ก้าวหน้าขึ้นเลยสินะ”
เซียวเหิงก้มมองมือที่ดูแลอย่างดีของตน เรียวยาวและนุ่มนวล เป็นเพราะนางใช้ส่วนผสมน้ำนมวัวกับน้ำคั้นดอกไม้แช่มือทุกวัน
ทว่ามือคู่นี้เปื้อนเลือดไปแล้ว
นางไม่เสียใจ
เพราะสถานการณ์ที่นางเผชิญอยู่มีเพียงเจ้าตายหรือข้ารอด
แต่พอนึกถึงเรื่องเหล่านี้ในวันคล้ายวันเกิด ก็ชวนให้คนอารมณ์เสียจริง ๆ