กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 374 มีลูกสักคนเถอะ
ลู่ฉือกดหลิ่วอวิ๋นเหมียนลงบนเตียง ทั้งสองกลิ้งคลุกเคล้ากันเป็นก้อน
“คลอดลูกให้ข้าสักคนเถอะ” ในห้วงอารมณ์วาบหวาม ลู่ฉือกระซิบข้างหูนางด้วยเสียงแหบพร่า
หลังพายุอารมณ์สงบลง หลิ่วอวิ๋นเหมียนปัดมือลู่ฉือที่โอบนางไว้ แล้วกล่าวอย่างรังเกียจว่า “ไปอาบน้ำเสีย เหงื่อท่วมตัว น่าอึดอัด”
ลู่ฉือที่อิ่มเอมใจหัวเราะเสียงดัง ก่อนเรียกคนให้เตรียมน้ำร้อน
หลิ่วอวิ๋นเหมียนหน้าแดงก่ำ
แม้นางไม่ชอบให้คนอื่นเข้ามาในห้องตอนนี้ น้ำร้อนจะถูกยกมาส่งแค่หน้าประตูแล้วให้ลู่ฉือยกเข้ามาเอง แต่นางก็ยังรู้สึกกระดากอายอยู่ดี
—นี่ไม่เท่ากับว่าทุกครั้งที่สามีภรรยาทำเรื่องเช่นนี้ ก็มีคนอื่นมองเห็นอยู่ตลอดหรือ?