บทที่ 341 ต่างฝ่ายต่างมุ่งเข้าหากัน

บทที่ 341 ต่างฝ่ายต่างมุ่งเข้าหากัน

หลิ่วอวิ๋นเหมียนให้ลู่ฉือนอนคว่ำอยู่บนเตียง ส่วนนางทำความสะอาดแผลและใส่ยาให้เขาใหม่

“ผู้ติดตามเจ้าไม่มีหมอหรือ? แล้วทำแผลให้เจ้าแบบนี้ได้อย่างไร?” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าวอย่างขุ่นเคือง

“มีเจ้าอยู่ ข้าจะเห็นวิชาแพทย์ของผู้อื่นได้อย่างไร” ลู่ฉือยิ้มกล่าว

หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้ว่าเขาพูดเหลวไหล จึงไม่คิดใส่ใจ

ต้องเป็นเพราะรีบร้อนเดินทาง จึงทำแผลลวก ๆ ไปก่อน

จริงอยู่ว่าการกลับบ้านมาฉลองปีใหม่ด้วยกันเป็นเรื่องสำคัญมาก อีกทั้งยังอาจมีเรื่องน่ายินดีอย่างการได้ซบอ้อมอกกันด้วย

แต่ในสภาพของลู่ฉือตอนนี้ ต่อให้นางซบอ้อมอก เขาจะทำอะไรได้?

หากแผลลึกกว่านี้อีกหน่อย ไตของเขาคงถูกตัดทิ้งแล้ว