บทที่ 336 หวนคืน

บทที่ 336 หวนคืน

“ดึกแล้ว พวกเราพักผ่อนกันเถิด” หลิ่วหมิงอี้ยิ้มกล่าว “ข้าจะไปต้มน้ำร้อนมา”

เสี่ยวไป๋เข้าใจความหมายของเขา ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที แต่ก็ยังพยักหน้าอย่างเขินอาย

เมื่อชอบใครสักคน ก็คงรู้สึกว่าเขาทำอะไรก็ดีไปหมด

หากเป็นบุรุษคนอื่นพูดเช่นนี้ นางคงคิดว่าเขาร้อนรนในกามราคะ

แต่เมื่อเป็นหลิ่วหมิงอี้พูด นางกลับรู้สึกว่าเขามีจิตใจเข้มแข็ง ไม่รู้สึกด้อยค่าเพราะฐานะของนางแม้แต่น้อย

เขาเพียงอยากใช้ชีวิตเป็นสามีภรรยาที่รักใคร่กันอย่างสามัญชน

ดีเหลือเกิน นางก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ช่างตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย เข้าใจกันอย่างรู้ใจ

เทียนมงคลส่องไหว ภายในห้องอบอวลด้วยบรรยากาศรักใคร่