บทที่ 307 เสวี่ยอี๋เสียอาการ

บทที่ 307 เสวี่ยอี๋เสียอาการ

ใบหน้าของเสวี่ยอี๋พลันแดงก่ำ

นางร้อนใจอย่างยิ่ง รีบก้าวเข้ามา แต่เพราะพูดไม่ได้ จึงทำได้เพียงส่งสัญญาณมือให้หลิ่วอวิ๋นเหมียน

อย่าหลงกลเด็ดขาด!

นี่มันมาหาเรื่องเรียกค่าเสียหายชัด ๆ

หลิ่วอวิ๋นเหมียนไม่ตื่นตระหนกกับเรื่องก่อกวนโรงหมอ เพราะนางผ่านเรื่องร้ายแรงมามาก เรื่องแค่นี้ตรงหน้ายังไม่นับเป็นอะไร

แต่ท่าทางของเสวี่ยอี๋กลับทำให้นางตกใจ

“เสวี่ยอี๋ เสวี่ยอี๋ เจ้าเป็นอะไรไป?”

ตอนนี้เสวี่ยอี๋กำลังบีบคอตัวเองอย่างแรง ราวกับต้องการบังคับให้ตนพูดออกมา

ทว่ายิ่งร้อนใจก็ยิ่งพูดไม่ออก ใบหน้าจากแดงกลายเป็นเขียวคล้ำ ชวนให้เป็นห่วงยิ่งนัก